Φωτογραφίες από την Παμβαλκανική – διεθνιστική – αντιφασιστική Πορεία αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia, 10 Μάρτη Θεσσαλονίκη.

Posted in Αρχική | Leave a comment

Πανό για την προπαγάνδιση της παμβαλκανικής διεθνιστικής πορείας αλληλεγγύης στη κατάληψη Libertartia στις 10/3

Παμβαλκανική – Διεθνιστική Πορεία Αλληλεγγύης στην Κατάληψη LIBERTATIA   Ενάντια σε Κράτη, Κεφάλαιο, Φασίστες και Αφεντικά  10/3   Προσυγκέντρωση 11:00 LIBERTATIA / Συγκέντρωση 12:00 Καμάρα Θεσ/νικη

Με αφορμή την εκταφή του «μακεδονικού», εθνικιστικές και εκκλησιαστικές γκρούπες βρήκαν την ευκαιρία και προσπαθούν να επαναφέρουν στο κοινωνικό πεδίο την σάπια και συντηρητική ρητορική τους.

Απέναντι στις παρακρατικές-φασιστικές επιθέσεις που ενθαρρύνθηκαν από όλο αυτό το συρφετό, προτάσουμε την διεθνιστική αλληλεγγύη, τον μαχητικό αντιφασισμό και τον αγώνα ενάντια σε κράτος και αφεντικά.

Για την υπεράσπιση των καταλήψεων και των δομών του αγώνα που αποτελούν ένα από τα πεδία  όπου η ταξική και κοινωνική οργάνωση των «από τα κάτω» θα χτίσει τις άμυνες αλλά και θα αντεπιτεθεί σε ότι καταπιέζει, εκμεταλλεύεται και λεηλατεί την κοινωνία και τις ζωές μας.

Στηρίζουμε την παμβαλκανική διεθνιστική πορεία αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia. 

Για να δοθεί μια μαζική απάντηση στον εθνικιστικό παροξυσμό.

Καμία φασιστική επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη.

Η Libertatia θα μείνει. Ο φασισμός δεν θα περάσει.

Πάνω στα συντρίμμια της εξουσίας, είναι ο τόπος που ο κόσμος του αγώνα θα χτίσει την αταξική κοινωνία.

Posted in Αρχική | Leave a comment

Εργοστάσιο ΒΙ.Κ.Η. άλλη μια ιστορία εργατικής ομηρίας

 

Μετά την περίοδο των παχιών αγελάδων ακολουθεί η περίοδος των ισχνών αγελάδων.Για όλους; Μα φυσικά και όχι.Για τα αφεντικά (μικρά και μεγάλα) οι αγελάδες τους θα είναι πάντα χορτάτες.Το ίδιο ακριβώς συνέβη και στο εργοστάσιο της αλλαντοβιομηχανίας ΒΙ.Κ.Η(συμφερόντων της οικογένειας Παπαγιάννη ) στην Άρτα.

Από το 2009 σχεδόν, και αφού τελείωσαν τα δανεικά από τις τράπεζες (κάτω από τις εγγυήσεις του κράτους) αρχίζει και η εποχή όπου το εργοστάσιο ξεκινάει να περνάει “οικονομική κρίση”. Μια κρίση την οποία σε καμία περίπτωση δε δημιούργησαν οι εργαζόμενοι. Ως γνωστό μια από τις σύνηθες πρακτικές των αφεντικών, τη στιγμή που μειώνετε το κέρδος τους, είναι η μετακύληση της χασούρας προς τους εργαζόμενους. Χωρίς να αποτελεί εξαίρεση και η συγκεκριμένη περίπτωση… αφού ξεκινούν οι απολύσεις στους πιο παλαιούς εργάτες οι οποίοι κοστίζανε περισσότερο, έπειτα γίνονται μειώσεις στους μισθούς των υπολοίπων και εν συνεχεία καθιερώνεται και αποτελεί πάγιο καθεστώς η καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων. Αποτέλεσμα, περίπου 130 εργαζόμενοι να έχουν για χρόνια καθυστέρηση πληρωμών 3 έως και 11 μήνες εργασίας τους. Οι χρόνιες διαβεβαιώσεις από την διοίκηση για ανάκαμψη, η επίκληση στην υπομονή των εργαζομένων ( την στιγμή που γινόντουσαν προσπάθειες να πουληθεί το εργοστάσιο), καθώς και η ελλιπής, σχεδόν ανύπαρκτη για χρόνια συνδικαλιστική δράση, είχε σαν αποτέλεσμα τη μη διεκδικητική κινητοποίηση των εργαζομένων.Φτάνοντας πλέον η κατάσταση στο απροχώρητο και μη μπορώντας να καλύψουν τις πάγιες ανάγκες και υποχρεώσεις τους, για μια αξιοπρεπή ζωή, οι εργαζόμενοι αποφάσισαν στο σύνολο τους (130) να κατέβουν σε απεργία διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους και ταυτόχρονα κατέθεσαν ασφαλιστικά μέτρα απέναντι στην διοίκηση. Μετά από δέκα περίπου μέρες απεργία και ταυτόχρονα περιφρούρηση με βάρδιες στο χώρο του εργοστασίου, προχωρούν σε επίσχεση εργασίας.Το αφεντικό από την πλευρά του, βλέποντας τις κινητοποιήσεις να κλιμακώνονται προσφεύγει στο άρθρο 106α του πτωχευτικού κώδικα. Ένα άρθρο κομμένο και ραμμένο στα μετρά των αφεντικών. Πατώντας στο νόμο αυτό και χρησιμοποιώντας τους γνωστούς εκβιασμούς των αφεντικών ο Παπαγιάννης έχει να προτείνει το εξής: «30 άτομα την εβδομάδα εναλλάξ για δουλειά. Πληρώνεστε την εβδομάδα που δουλέψατε και οι υπόλοιποι αναγκαστική άδεια. Αν βγει επιπλέον κέρδος πληρώνεστε κάποια από τα χρωστούμενα. Αυτό για 4 μήνες, μέχρι να βγει η δικαστική απόφαση, αλλιώς κλείνω το εργοστάσιο»Οι εργαζόμενοι παίρνουν απόφαση. 70 άτομα σταματάνε τις κινητοποιήσεις έναντι 40 που θέλουν την συνέχιση τους. Αυτό αυτομάτως σημαίνει, ότι όλοι αναγκαστικά γυρνάνε στο πόστο τους μιας και το άρθρο 106α λειτουργεί απαγορευτικά στο να συνεχιστεί η επίσχεση από οποιονδήποτε, με κίνδυνο μάλιστα να χαρακτηριστεί παράνομη και καταχρηστική και να αποσταλούν εξώδικα από το αφεντικό.

Ο φόβος από τον εκβιασμό για το χάσιμο των δεδουλευμένων και τις θέσεις εργασίας αναγκάζει τους εργαζόμενους να επιστρέψουν στο ειδικό πλέον καθεστώς εργασίας.Τα παραπάνω γεγονότα δείχνουν για μία ακόμη φορά την λειτουργία των συγκοινωνούντων δοχείων μεταξύ κράτους, κεφαλαίου και δικαιοσύνης για την εφαρμογή αντεργατικών μέτρων .

Η λυσσαλέα επίθεση από το κράτος και τα αφεντικά όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, που συνεχίζεται και σήμερα, με ακόμα πιο βάρβαρους όρους, δεν θα σταματήσει αν η ίδια η εργατική τάξη δεν οργανωθεί τόσο στους χώρους δουλειάς όσο και εκτός.Η κατάσταση που επικρατεί στο εργοστάσιο της ΒΙ.Κ.Η. δεν είναι η μοναδική, την έχουμε συναντήσει και θα την ξανασυναντήσουμε.Μέσα σε μια εποχή που επικρατεί η εξατομίκευση , η απώλεια της ταξικής συνείδησης ,η απαξίωση του συνδικαλισμού ,η ηττοπάθεια ,η μοιρολατρία της ανάθεσης σε τρίτους -τέταρτους και τρέχα γύρευε σωτήρες, αλλά και ο εκβιασμός για την επιβίωση, φανερώνει περίτρανα πως σε συλλογικά προβλήματα δε μπορούν να υπάρξουν ατομικές λύσεις.Μια κοινωνία που δε σκέφτεται συλλογικά… νομοτελειακά οδηγείται προς την καταστροφή της .

Όλοι οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι αυτής της κοινωνίας πρέπει να σπάσουν το φόβο και την ηττοπάθεια απέναντι στην ασυδοσία των αφεντικών και κάθε μηχανισμού καταπίεσης. Αυτό δε μπορεί να γίνει παρά μόνο μέσα από την ίδια την Τάξη μας, όπου εκεί βρίσκονται οι φυσικοί μας σύμμαχοι. Η εναντίωση στην βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος , δε μπορεί να πραγματωθεί εάν έννοιες όπως αλληλεγγύη , συντροφικότητα, οργάνωση, αγώνας , ευθύνη και δουλειά πάνω στο ζήτημα της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, δε πάρουν την φυσική τους υπόσταση μέσα στην ίδια την ζωή μας.

Η αυτό-οργάνωση των εργατών θα γίνει εφιάλτης των αφεντικών.

Οργάνωση στην βάση ενάντια σε αφεντικά, εργατοπατέρες και την αντεργατική «νομιμότητα».

Αναρχική Συλλογικότητα Κιάτρα

 

Posted in Αρχική, Κείμενα | Leave a comment

Πανό αλληλεγγύης σε κατάληψη Libertatia και Ε.Κ.Χ Σχολείο

 

Πανό που τοποθετήθηκε σε κεντρικό σημείο της πόλης, σε ένδειξη αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia και τον Ε.Κ.Χ Σχολείο, που δέχτηκαν επίθεση από παρακρατικούς ναζιστές κάτω από την κάλυψη των ένστολων κρατικών συμμοριών την Κυριακή 21/1.

Να τσακίσουμε τον φασισμό σε κάθε του μορφή.

 

Posted in Αρχική | Leave a comment

Πανό αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων του εργοστασίου ΒΙΚΗ

Πανό αλληλεγγύης που κρεμάστηκε στη συγκέντρωση για την πορεία που καλέστηκε από τους εργαζόμενους του εργοστασίου ΒΙ.Κ.Η χθές Παρασκευή 2 Φλεβάρη στο κέντρο της Άρτας.

Posted in Αρχική | Leave a comment

Αλληλεγγύη στους εργαζομένους του εργοστασίου ΒΙΚΗ

Για τα αφεντικά είναι νόμος της φύσης, πρώτα το ξεζούμισμα μετά οι απολύσεις.

Οι εργάτες της ΒΙΚΗ αφού προχωρήσανε σε ασφαλιστκά μέτρα απέναντι στην εργοδοσία, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους, σήμερα Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου ξεκίνησαν απεργία.

Σύσσωμοι οι εργαζόμενοι του εργοστασίου (περίπου 200 άτομα), από τους οποίους κάποιοι είναι απλήρωτοι από 3 εώς και 12 μήνες, αποφάσισαν να κινητοποιηθούν. Εκτός από τη νομική οδό, αποφάσισαν να προχωρήσουν επιπλέον σε αγωνιστικές κινήσεις, περιφρουρώντας με βάρδιες την απεργία τους στο χώρο του εργοστασίου. Ως πρώτη κινητοποίηση για την ανάδειξη του αγώνα τους και την απεύθυνσή τους προς την κοινωνία, καλούν σε πορεία, αύριο Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου στις 17:30 στην πλατεία Κιλκίς.

Η κατάσταση ομηρίας όλα αυτά τα χρόνια που επικρατούσε στο εργοστάσιο από την πλευρά της εργοδοσίας, είχε σαν αποτέλεσμα απολύσεις δεκάδων εργαζομένων, μειώσεις μισθών και εκτεταμένες καθυστερήσεις πληρωμών. Παρά τις χρόνιες διαβεβαιώσεις για εξόφληση αλλά και την επίκληση στην υπομονή των εργαζομένων η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Το αφεντικό αφού δε μπόρεσε να πουλήσει το εργοστάσιο πίσω από τις πλάτες των εργατών, προσπάθησε το τελευταίο διάστημα να τους βγάλει όλους σε υποχρεωτική άδεια. Η απεργία των εργαζομένων όμως, έβαλε φραγμό στα σχέδια της εργοδοσίας της οποίας πλέον η στάση είναι ξεκάθαρη.

Δε νοιάζεται για τη σωτηρία του εργοστασίου…

Δε νοιάζεται για τη αποπληρωμή των δεδουλευμένων…

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΚΗ, αλλά και όπου οι εργάτες ορθώνουν το ανάστημά τους, απέναντι σε κάθε εργοδοτική ασυδοσία, καταλήστευση της ανθρώπινης εργασίας, την υποτίμηση της αξιοπρέπειας και της νοημοσύνης τους.

Α.Σ. ΚΙΑΤΡΑ

Posted in Αρχική, Κείμενα | Leave a comment

Αφίσα για 6 Δεκέμβρη.

6 Δεκέμβρη 2008

Η εν ψυχρώ εκτέλεση του Αλέξη Γρηγορόπουλου από ένστολους φρουρούς του κράτους ενεργοποίησε κάτι που ίσως κανείς δεν περίμενε.

Η θλίψη μετατρέπεται σε οργή και επίθεση σε θεσμικούς, κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους.

Ένα ηχηρό κάλεσμα για αντίσταση και κοινωνική αφύπνιση. Μαθητές, φοιτητές, άνεργοι, συνταξιούχοι, εργάτες και μετανάστες, οργισμένοι βγαίνουν στους δρόμους και συγκρούονται με όλα αυτά που, τόσα χρόνια, τους καταπιέζουν και τους συνθλίβουν την αξιοπρέπεια. Η ένταση, η διάρκεια και τα χαρακτηριστικά του ξεσηκωμού και της κοινωνικής αντιβίας ήταν ξεκάθαρα.

Εξέγερση!

Απέναντι στη δυστοπία που επιφυλάσσει η κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα…

αγώνας για ζωή και αξιοπρέπεια.

Ενάντια στον εφησυχασμό και την παραίτηση…

συνείδηση, οργάνωση και δράση.

Να προτάξουμετους αδιαμεσολάβητους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες για την αποτελεσματικότητα των εξεγέρσεων του μέλλοντοςπου θα οδηγήσουν στην κοινωνική επανάσταση.     Ⓐ

Posted in Αρχική | Leave a comment

Πορεία για το πολυτεχνείο.

                                   

Οργάνωση και αγώνας ….
για τις εξεγέρσεις του αύριο…
…για την κοινωνική επανάσταση.

Μετά την γερμανική κατοχή και την αντίσταση, η Ελλάδα γνώρισε τον Εμφύλιο του 1946 – 1949 .Ο Βασιλιάς Γεώργιος ο β΄ επέστρεψε και ο στρατός μετατράπηκε σε όργανο καταστολής. Το 1963 έρχεται στην εξουσία ο Γεώργιος Παπανδρέου, αλλά δυο χρόνια μετά η προσπάθεια του να ελέγξει τον στρατό προκαλεί την αντίδραση των Αμερικανών, του βασιλιά και των μυστικών υπηρεσιών και οδηγεί στην ανατροπή του. Οι μαζικές κινητοποιήσεις του λαού έχουν σαν αποτέλεσμα την διαδοχική πτώση τριών πρωθυπουργών διορισμένων από το παλάτι, ως τη στιγμή που μια προσωρινή δεξιά κυβέρνηση αναλαμβάνει να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές.

Την 21η Απριλίου του 1967, και ενώ τα κόμματα κινητοποιούνται για την τελική φάση των εκλογών, ο στρατός επεμβαίνει με πραξικόπημα.  Καταλαμβάνει την εξουσία με τις ευλογίες της εκκλησίας, την στήριξη του κεφαλαίου, την αναγνώριση από το βασιλιά και με κύριο σύμμαχο τις Η.Π.Α, με τις οποίες έχει διαμορφώσει δεσμούς κοινών συμφερόντων . Για επτά χρόνια η κοινωνία βρίσκεται σε πλήρη ανελευθερία. Φίμωση του Τύπου, λογοκρισία,  πολιτικές  διώξεις ,συλλήψεις ,βασανισμοί, εξορίες, δολοφονίες και μια πλήρη συντηρητικοποίηση, εκτός από τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου που αυτά βρίσκονται σε αύξηση.

Βέβαια από τις πρώτες μέρες της επιβολής της χούντας, τόσο η οργανωμένη αντίσταση όσο και  μεμονωμένες πολύμορφες δράσεις και κινήσεις , ειρηνικές  και μη, κατάφεραν  να αντισταθούν και να σαμποτάρουν το καθεστώς αλλά και να σπάσουν  τον γενικευμένο φόβο, την αδράνεια και την ηττοπάθεια που επέβαλε η προπαγάνδα της. Ο καταιγισμός νόμων και διαταγμάτων σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα το μόνο που καταφέρνει  είναι ο μεγάλος αναβρασμός και στο φοιτητικό κίνημα. Η σπίθα μπαίνει με την κατάληψη της Νομικής στις 21  Φεβρουαρίου 1973 από τους φοιτητές, όπου και λειτούργησε  ως  προπομπός  για  την  κορύφωση της αντίστασης και  την εξέγερση του Πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη 1973. Μια εξέγερση όπου το μαθητικό φοιτητικό εργατικό κίνημα ακηδεμόνευτα από την πρώτη στιγμή δημιουργεί δομές αντιπληροφόρησης και αγώνα, τυπογραφεία, ιατρείο , μαγειρεία και ραδιοφωνικό σταθμό καλώντας την κοινωνία  να στηρίξει τον αγώνα τους (όπως και έγινε)    αλλά και να παλέψουν για ένα καλύτερο κόσμο ο καθένας με τα προτάγματα του …….. προσπαθώντας να πετύχουν, το για πολλούς  ακατόρθωτο, παρά την όλη συκοφάντηση που δέχονται τόσο από το καθεστώς όσο και από τις αυτοαποκαλούμενες  πρωτοπορίες (πανσπουδαστική φύλλο 8 ), τελικά καταφέρνουν να σπάσουν το φόβο ακόμη και την ώρα που ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούσαν στο ψαχνό,  ακόμα και όταν τα τανκς δεν διστάζουν να περάσουν  πάνω από τη πύλη και τα κορμιά των καταληψιών.

Οι νεκροί της εξέγερσης και τα γεγονότα στην Κύπρο αναγκάζουν τους χουντικούς ,υπό τον φόβο μιας άλλης γενικευμένης εξέγερσης, να παραδώσουν την εξουσία στο παλιό κομματικό κράτος. Το αστικό αυτό κράτος έσπευσε με κάθε τρόπο να βάλει στη λήθη την εξέγερση . Οι  πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές στις 17 Νοέμβρη 1974 ορίστηκαν να γίνουν επί τούτου ανήμερα της πρώτης επετείου της εξέγερσης,  αγνοώντας την προκλητικά. Το 1975 καθιερώνεται, από τη μεταπολιτευτική δημοκρατία, η επέτειος του Πολυτεχνείου ως εθνική γιορτή, προσπαθώντας να απόνοηματοδοτήσουν και να το καπηλευτούν, σκεπάζοντας το μεθοδικά κάτω από πομπώδεις ηρωικές δοξολογίες και με επικήδεια στεφάνια. Όμως εδώ και 44 χρόνια απέναντι στις κρατικές και κομματικές αφηγήσεις, η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί παρακαταθήκη, σημείο αναφοράς και έμπνευσης για τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες έως και σήμερα.

Ερχόμενοι στο σήμερα και παρατηρώντας  τα γεγονότα, αντιλαμβάνεται κανείς πως  οι όροι εκμετάλλευσης  και καταπίεσης παραμένουν ίδιοι. Απλά οι μέθοδοι και οι τρόποι επιβολής της κυριαρχίας του καπιταλιστικού συστήματος είναι πιο «εξευγενισμένοι και εξελιγμένοι». Την θέση του χωροφύλακα την έχει πάρει η κάμερα, την θέση της επιβολής του φόβου δια μέσω του στρατού την έχουν πάρει τα αστικά και κομματικά μέσα μαζικής προπαγάνδισης, τα στρατοδικεία και οι εξορίες έχουν αντικατασταθεί από τη «δημοκρατική» αστική δικαιοσύνη  και τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, οι πράκτορες της CIA έχουν αντικατασταθεί από χαμογελαστούς οικονομολόγους.

Οι συνθήκες εκμετάλλευσης και ελέγχου της κοινωνίας, η επιβολή της αλλοτρίωσης και η λεηλασία του φυσικού κόσμου κάνουν ξεκάθαρο ότι μέσα σε αυτό το πολιτικοοικονομικό σύστημα, όσο κι αν οι υμνητές του βαυκαλίζονται ότι «στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», είναι σίγουρο ότι όχι μόνο γεννά συνεχώς αδιέξοδα αλλά και φαύλους κύκλους που πρέπει να σπάσουν. Σε ένα σύστημα ανισότητας, ανάθεσης και εξουσιών, καθήκον των από τα κάτω είναι με την καλλιέργεια της συνείδησης, την κοινωνική-ταξική αλληλεγγύη και τον διαρκή αγώνα να ορθώσουν αναχώματα για την κοινωνική αυτοάμυνα και  την οργάνωση  των αντιστάσεων που θα οδηγήσουν  στις εξεγέρσεις του μέλλοντος για την κοινωνική επανάσταση.

Μια επανάσταση με σκοπό το χτίσιμο ενός κόσμου όπου το άτομο και κατ’ επέκταση οι κοινωνίες θα ορίζουν τις ζωές τους , το περιβάλλον, τα αγαθά και τον χρόνο τους, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες τους  χωρίς  αφεντάδες.

Αναρχική Συλλογικότητα Κιάτρα     

 

                                        

Posted in Αρχική | Leave a comment

Αφίσα για πολυτεχνείο.

Εδώ και 44 χρόνια παρά τις κρατικές και κομματικές αφηγήσεις, η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί παρακαταθήκη, σημείο αναφοράς και έμπνευσης για τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Καθήκον των από τα κάτω η καλλιέργεια της συνείδησης, η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, ο διαρκής αγώνας για τις κοινωνικές αυτοάμυνες και την οργάνωση των αντιστάσεων, που θα οδηγήσουν στις εξεγέρσεις του μέλλοντος για την κοινωνική επανάσταση.

Ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

Για το χτίσιμο ενός κόσμου ισότητας δικαιοσύνης και ελευθερίας.Για την κοινωνική απελευθέρωση, τον ελευθεριακό κομμουνισμό,την αναρχία.

Παρασκευή 17 Νοέμβρη συγκέντρωση πλατεία Κιλκίς 7:00 μ.μ

Posted in Αρχική | Leave a comment

Αφίσα που κολλήθηκε ενόψη της παρέλασης 28ης Οκτωβρίου.

«Το πολυτιμότερο αγαθό είναι η ελευθερία και πρέπει να την υπερασπιστούμε με θάρρος και πίστη. Σηκώνοντας την σημαία της επανάστασης που οδηγεί τον λαό στην χειραφέτηση»
A las barricadas

Ούτε εθνικός ούτε θρησκευτικός
ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός.

Καμιά πατρίδα, καμία θρησκεία δεν μας ενώνει με τους καταπιεστές και εξουσιαστές αυτής της γης.

Ενάντια στις παρελάσεις, το μιλιταρισμό και τα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια των κρατών και των καπιταλιστών, που σκοπό έχουν την εκμετάλλευση, την εκπαίδευση στην υποταγή σε όλο το φάσμα των κοινωνικών πεδίων, τον εκφοβισμό και την επίδειξη δύναμης εντός και εκτός συνόρων, τη συντήρηση της μισαλλοδοξίας, τη νομιμοποιηση της υποδούλωσης και την αλληλοεξόντωση των λαών.

Στο μόνο πόλεμο που θα μετέχουμε είναι η κοινωνική και ταξική εξέγερση για την επανάσταση, τον ελευθεριακό κομμουνισμό ,την αναρχία.

Αναρχική Συλλογικότητα Κιάτρα

Posted in Αφίσες | Leave a comment